Mont Blanc
| Index |
|
Mont
Blanc Top Story
Expeditie Mont Blanc Eind juni 2000 besloot ik om samen met Johan Van De Walle en de broers Ivo en Jan Hostens een toppoging te ondernemen naar een van de meest tot de verbeelding sprekende topppen van Europa: de Mont Blanc.
Mont Blanc (4810m) vanuit Frankrijk (met Mont Blanc Du Tacul, Mont Maudit) Ik had toen het hooggebergtevirus al goed te pakken, na 2 andere geslaagde beklimmingen van 4000-ers in de Alpen. De gidsen werden beschikbaar gesteld door Jan Vanhees (Namaste), de enige internationaal erkende UIAGM berggids in Vlaanderen. Als uitvalsbasis werd gekozen voor camping Les Drus in het gehuchtje Le Bois, een aantal kilometer van Chamonix.
Zo'n toppoging van de Mont Blanc zwierf al een tijdje in mijn hoofd rond. Nadat ik het hooggebergtevirus goed te pakken had gekregen na een huttentocht en een geslaagde beklimming in Oostenrijk, was ik er rotsvast van overtuigd dat ik "de witte berg" moest beklimmen. Waarom? Omdat hij er staat. Punt.
Vertrokken op zaterdag 17 juni 2000 rond 08u30 richting Ardennen. Johan was bij mij thuis gekomen om z'n spullen in te laden. Al direct lag de koffer vol en d'er moesten nog twee mensen bij. Aan een afrit van de E411 pikten we Ivo en Jan op. De reis kon nu goed beginnen. De koffer vol klimmateriaal, schitterend weer en 900km voor de boeg richting Chamonix. Als snel klikte het vertrouwen en de vriendschap. Dit was alvast een ongelooflijke start (ecobruggen tellen, franse chansons en heavy beat wisselden elkaar af...)
Jan, ik en Ivo in het Europese klimparadijs (achtergrond Mt. Bl.)
De camping was gelegen temidden van de bossen, kompleet weg van de toeristische drukte van Chamonix, en werd voornamelijk gebruikt als uitvalsbasis voor verschillende trek- en klimtochten. Erg vriendelijke mensen.
Les Drus en Passat, de tenjes opgezet. (Mont Blanc te zien vanuit de tent!) Als inlooptocht maakten we een dagtocht naar het "Lac Blanc" op 2.479m.
Johan Ivo en Johan aan het bevroren Lac Blanc Materiaalinspectie voor de aanvang van de toppoging. "Hebben we alles mee? Niets vergeten in België?" Wat een boel om alles uit elkaar te houden wat van wie is...
Materiaalcheck op de camping Ijsscholing op "Mer de Glace"
Op weg naar de "Requinhut" op zo'n 2.516 m. Prachtige ruwe gletchertocht in schitterend weer! De hut bevindt zich op de rotsformatie boven mijn helm. We kregen dus een nijdige klim als afsluiter van de dag.
De volgende dag begonnen aan de klim naar de Cosmiques hut (de "comique") op 3.613 m langs Glacier du Geant.
Overnachting in de Cosmiques hut en vervolgens sneeuw- en remtechnieken in de diepsneeuw. 's Middags de klim naar Aiguille de Midi over de haarscherpe arêt. Hieronder zie je een cordee naar boven klimmen.
De avond voor de laatste topklim. Het zicht vanop 3.600 meter is fenomenaal... de ondergaande zon op de laag wolken in het dal vanuit de Cosmiques hut.
Mont Blanc du Tacul (gezien vanuit de Cosmiques hut). Let op het tracé dat we 's nachts zullen nemen over de flank van de berg. Crevasses bij de vleet!
Vertrek om 1 u 's nachts. Er staat een harde ijskoude wind bij -10°C. Een spoor van lichtjes is te volgen tot op Mont Blanc du Tacul. Onvergetelijk!
Zonsopkomst vanop Mont Maudit (4.200m). Dit is schitterend!
Ivo, net voor de steile klim van de Brenva-face op Mont Maudit (4.300m). Let op de diepte onder ons! Bijna 1000 meter "straight down".
Ivo
Bijna boven op de col! De klim naar de top vanaf het zadel van de Mont Maudit en de Mont Blanc was zwaar door de harde ijswind op de flanken van de Mont Blanc. Bij momenten werden we bijna van de flank geblazen. Onze gids en Ivo hadden bevriezingsverschijnsel in het gezicht. We werden gedurende de laatste klim naar de top gegeseld door een niet aflatende sneeuw- en ijswind.
Een ijsstorm op de flanken bij -15°C
Zicht op de Aiguille Verte vanop 4.600m. Prachtige foto van Johan, die hier bijna z'n rugzak kwijtspeelde door de striemende ijswind). De top gehaald na een klim van 7uur! De 4.808m werken op je hersenen. Je hart bonst in je keel als een bezetene en je moet dubbel zo lang nadenken over handelingen zoals foto's nemen.
Ik, Ivo en Johan op het dak van Europa om 8u15 op vrijdag 24 juni 2000
Ivo en onze gidsen (snakkend naar adem in de ijle lucht)
De broers Hostens
Johan en Ivo in tegenlicht
De ganse klimcordee De uitzichten: je kon tot aan de Middelandse Zee kijken! Schitterend weer en je waant jezelf in een jet!
Het zicht rijkt tot 100 kilometers ver
Het zicht vanop de top op Mont Maudit (4.468m) en een deel van de route die we volgden.
De haarscherpe arêt naar Pointe Bosse en de Gouter hut. Langs bijde zijden is er een diepte van honderden meters. Langs links ligt Italië en langs rechts Frankrijk. Je riskeert van de berg geblazen te worden door de sterke rukwinden en we proberen hier zo snel mogelijk uit de voeten te geraken.
Door de harde rukwinden waait de stofsneeuw in enorme vlagen over ons bij de afdaling naar de Gouter hut
De topgroep na de afdaling. We rustten even uit en zoeken beschutting voor de striemende wind.
Na een korte pauze in de Aig. De Gouter hut op 3.817m, dalen we verder af naar het dal. Deze weg is de meest risicovolle van de gehele beklimming: de "Grand Couloir" is een bijna loodrechte muur van losse rotsblokken. Lawines zijn hier frequent en we dalen zo snel mogelijk af naar de Ref. de Tête Rousse waar het lawine gevaar geweken is.
Hier een zicht op de "Grand Couloir" (de Gouter hut staat helemaal bovenaan op de graad). Over de sneeuwvelden die we oversteken zijn lange stalen kabels gespannen. We klikken ons vast en we maken dat we zo snel mogelijk het sneeuwveld oversteken, half lopend en hangend, als een lage deadride over de sneeuw. Run like hell guys! Als hier een rots loskomt zijn we gezien! Geluk gehad!
|
Het idee:
