Trektocht Gaume op 20 juni 1999

Dag 1: Vertrokken aan het sportcomplex nabij Virton om 13u20 via een wegbeschrijving die we gevonden hadden in een bibliotheekboek. Daarin stond een uitgebreide trektocht beschreven, samen met veel legendes en sagen over de streek en de landschappen die je voorbijtrekt. Schitterende manier om een trektocht te beleven.

Zouden we die kunnen wegrollen?

Het boek blijkt er leuk om te gebruiken (erg duidelijk) en in dit deel van de Ardennen is het makkelijk trekken. Je zit hier echt in een uithoek van de ardennen, de landschappen gaan zachtjes glooien en het hoogteverschil tussen de verschillende cuesta's (heuvels) is niet meer dan zo'n 100 hoogtemeters. We trekken er dan ook verscheidene over.

Even een bui'tje gekregen

Aangekomen in een plaatsje genaamd Stockfontaine omstreeks 19u30, ... en dan! We wandelen rustig door het uitgestrekte bos, wanneer PLOTSELING... pardoes een Dobermanhond door de dichte struiken komt gesprongen! Oh shit! Ik en Olivier kijken elkaar met doodsangst aan alsof ons laatste uur heeft geslagen...  De Doberman komt tot op twee meter van ons tot stilstand en alledrie staan we stokstijf aan de grond genageld. Ik voel m'n hart in m'n keel bonzen. Wat moeten we hiertegen beginnen? Mijn gedachten nemen de vrije loop... afweren, gaan lopen of proberen afschrikken? Op dat moment slaat er een schakelaar om in onze hersenen...

... hé maar wacht eens, dat is géén Doberman... dat is een jong hert! Het hert blijf een aantal seconden staan, totdat het plots luidkeels balkend in het bos verdwijnt. Pfew...! Hartslag 130.

Tentje opgezet en kookmateriaal uitgepakt. Gegeten om 21u15.

Life in de tent: je memoires schrijven (om die later, zoals hier, te kunnen uitschrijven) en stil genieten van de duistere stilte van de nacht in the middle of nowhere...

Het weer was die dag niet veel soeps. Volledig overtrokken, zo'n 18°C en af en toe een mals bui'tje. Ons tentje stond zo'n goeie 20 meter van de franse grens opgesteld, vlakbij een bronnetje... ideaal. Mijn brander is tot in Frankrijk te horen...

Dag 2: Vertrokken om 21u36 (we nemen onze tijd voor het ontbijt en de tent samen te plooien). Gewassen in de bron. Het weer is ons gunstig gezind en het is intussen nog maar zo'n 8 km door het bos tot Torgny, het uiterste zuidelijke dorpje van ons land.

Prachtig zicht over de Gaumestreek

Het landschap veranderd constant en is fenomenaal. Hier is het klimaat op jaargemiddelde zo warm dat hier a volonté wijn wordt verbouwd. We zitten dan ook al snel middenin de wijngaarden van de streek als we afdalen naar het pittoreske Torgny.

Hoog gewas rond Torgny

We arriveren in Torgny rond het middaguur, we proeven van de plaatselijke "jambon" en zetten onze trektocht verder naar Virton, om zo de cirkel rond te maken. In de buurt van Virton krijgen van een vriendelijke Waal nog een lift...

Zelf koken is nog steeds het smakelijkst (vooral met kilo's ajuin, chamignons, worst en boter)

Vervolgens onze reis verder gezet en met de auto naar Bouillon en Rochehaut gereden waar we een stuk van een GR gevolgd hebben. Schitterende tocht! (al is het het landschap hier al wat ruiger en steiler)

Door de Semois om terug bij de auto te gaan... (korste weg is alijd de beste)

Even de Opel Astra van den Olivier testen op z'n 4x4 capaciteiten... (zelfs een tijdje naast de auto gelopen met vitesse in eerste in stationair toerental!)

Door de bossen van Rochehaut met den Astra "allroad"

Besluit: Dit was een prachtige trektocht in het uiterste zuiden (van België althans), schitterend vergezichten, prima "survival-sfeer" en een pracht van een verhaal rijker.